Το οινοπνεύμα των Χριστουγέννων.

Χριστούγεννα.

Η μέρα που γεννήθηκε ο Χριστός.

Το πνεύμα των Χριστουγέννων..

Ξαφνικά αγαπάμε και ανταλλάσσουμε δώρα και ευχές με ανθρώπους που κατά 80% (και καλά ψαγμένος ερευνητής) δεν θέλουμε να τους βλέπουμε ούτε ζωγραφιστούς.

.....

............

Πόσο μούφα?

Για αρχή ας υποθέσουμε ότι ο Χριστός υπήρξε και σταυρώθηκε.

Σχετικά με το τέλος του κόσμου (part 1)...

Τι θα γινόταν εάν: Την θέση της σταύρωσης έπαιρνε η χειροβομβίδα.

1) Αντί για σταυρουδάκια θα φοράγαμε γύρω από τον λαιμό μας χειροβομβιδάκια.

2) Η προσευχή μας θα ήταν πολύ πιο απλή. Θα προσευχόμασταν και αντί να κάναμε τον σταυρό μας, θα λέγαμε απλώς "μπουμ!"

3) Στα Θεοφάνια ο παππάς θα έριχνε στην θάλασσα χειροβομβίδα. Κανείς δεν θα ήταν όμως αρκετά χαζός να βουτήξει για να την πιάσει. Βέβαια ποτέ μην λες ποτέ. Το 10% περίπου παίζει και να βούταγε (ΖΙΝG).

........

4) Δεν θα υπήρχε σταυροφορία αλλά χειροβομφορία. Τα αποτελέσματα θα ήταν και πάλι τα ίδια.

5) Στην εκκλησία ο πραγματικά ευλογημένος θα ήταν αυτός που θα φιλούσε  την χειροβομβίδα και αυτή δεν θα έσκαγε.

6) Στον εξορκισμό την θέση του σταυρού θα έπαιρνε προφανώς η χειροβομβίδα. Ο παππάς θα την/τον ακουμπούσε με αυτήν στο κεφάλι, θα τράβαγε την περόνη, και ο διάολος θα έφευγε μια καλή από την ψυχή του άτυχου θύματος. Μαζί με την ψυχή.

..............

Σημείωση:  H ανάρτηση αυτή ίσως και ενοχλήσει μερικούς. Δεν με νοιάζει. Δεν φταίω εγώ αν κάποιοι είναι στενόμυαλοι και αρνούνται να κοιτάξουν έξω από το κουτί τους. Το μπλογκ είναι σατυρικό. Δεν κοροϊδεύω τον Χριστό (αν και τον έχω σατυρίσει φυσικά). Αντίθετα σέβομαι τις πράξεις του ανθρώπου αυτού (είτε υπήρξε είτε όχι), όπως και σέβομαι τις μεταφυσικές ιστορίες που δημιούργησαν γύρω από το πρόσωπο του (άσχετα αν τις πιστεύω ή όχι). Άρα πρέπει να σεβαστούν και την δική μου γνώμη. Όποιος δεν θέλει, δεν διαβάζει. Δεν ανάγκασα ποτέ κανέναν να με διαβάσει. Στην προκειμένη περίπτωση σατυρίζω την αξία που δίνουμε σε πράγματα (δες σταυρό) και τα κάνουμε "ιερά". Δώστε λίγη αξία στις ανθρώπινες ζωές και έπειτα μπορεί να δώσω λίγη αξία στον σταυρό σας.

ps: Nικητής του προηγούμενου διαγωνισμού είναι ο Σιμιγδαλένιος, πατέρας των γρίφων.

υστερόγραφο: ΤΗΕ ΕΝD

Πάρτε quiz

Για να σας δω.

Ψάχνουμε φράση.

Ευκολάκι.

Χριστιανική ταινιούλα.

Aρχές Δεκέμβρη πλέον οπότε το μπλογκ θα αρχίζει να μπαίνει σιγά σιγά σε  γιορτινό κλίμα.

Χριστούγεννα πλησιάζουν, καταλαβαίνετε...

........


.........................


Αράζουμε σπίτι με φίλους ή συγγενείς...

Γελάμε..

Συζητάμε για το μέλλον...

Κλαίμε (γιατί δεν έχουμε μέλλον)...

Ε σε κάποια φάση θα δούμε και καμιά ταινία ρε αδελφέ!

Και θα ρωτήσετε εσείς:

"Τι ταινία όμως να δούμε ρε Ιερόσυλε? Όλο οι ίδιες και οι ίδιες κάθε χρόνο. Θέλουμε επιτέλους μία ταινία που να τα συνδυάζει όλα. Και έρωτα, και ένταση, και αγωνία, και να πεθαίνει ο γαμημένος πρωταγωνιστής στο τέλος. Και φυσικά (μιας και έχουμε Χριστούγεννα)  και περνάει κάποιο χριστιανικό μήνυμα."


...........



Να περνάει και κάποιο χριστιανικό μήνυμα ε?....

Χριστιανικό είπαμε...

Χμ....

.........

΄Ωπα.

Ώπα το έχω.

Ένα ακόμα ανέκδοτο.

Πεθαίνει ο Μπακούνιν και πάει στην κόλαση. Μετά από λίγο καιρό πολιτικών παρεμβάσεων, ξεκινούν εξεγέρσεις και μπάχαλα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της κόλασης. Ο σατανάς ψιλοφρικάρει  και παίρνει τηλέφωνο τον Θεό και του λέει: 

-Ρε Θεέ έχω εδώ έναν αναρχικό που μου τα 'χει κάνει όλα μπάχαλο, να σου τον στείλω μετάθεση πάνω στον παράδεισο που είναι όλα ήρεμα μπας και βρούμε ησυχία να κάνουμε την δουλειά μας?

Λέει ο Θεός:

-Άντε στείλτον εδώ αλλά μου χρωστάς χάρη.

Μετά από έναν μήνα διαμονής του Μπακούνιν στον παράδεισο, ο Σατανάς δεν έχει κανένα νέο οπότε λέει να τον πάρει τηλέφωνο.

-Έλα Θεέ, τι έγινε με εκείνον που σου 'χα στείλει, όλα καλά και ήρεμα?

Λέει ο Θεός:

-Πρώτον δεν υπάρχει Θεός και δεύτερον να με λες σύντροφο.

Η πραγματική ιστορία του σατανά.

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ο Λούσιφερ. Ο Λούσιφερ ήταν πολύ όμορφος και όλα τα άλλα παιδάκια στο σχολείο του τον ζήλευαν. Ίσως γι αυτό να τον φώναζαν κοροϊδευτικά "Λούσι". Βέβαια, μπροστά στον διευθυντή του σχολείου το έπαιζαν αγγελούδια.

O διευθυντής του σχολείου ήταν και αρχιτέκτονας. Ήταν αυτός που είχε σχεδιάσει το σχολείο και όλα τα παιδάκια τον φώναζαν "Δημιουργό". Όχι κοροϊδευτικά όμως, ήταν απλό και καθημερινό γλύψιμο.

Ο γιος του διευθυντή δούλευε στο σχολείο σαν δάσκαλος. Όλα τα παιδάκια τον φώναζαν "Δάσκαλο".
Τον φώναζαν έτσι επειδή όντως ήταν δάσκαλος. Είχε επίσης την φήμη ότι έκανε θαύματα. Μια φόρα λέγεται πως έμαθε έναν χρυσαυγίτη να γράφει σωστά το όνομα του....

 Κανείς δεν το πίστεψε.